Tonsillectomie herstel – mijn tips

Even een artikel van een andere strekking dan je van mij gewend bent. Zoals jullie wellicht weten ben ik onlangs geopereerd aan mijn keelamandelen. Een tonsillectomie om precies te zijn. En tonsillectomie herstel… dat is geen pretje kan ik je vertellen,

Ik ben iemand die altijd het liefst heel goed voorbereid aan iets begint, dus ik had me van tevoren behoorlijk goed ingelezen. Dit zorgde ervoor dat ik voorafgaand aan de operatie al van het ergste uitging en dit heeft er (deels) voor gezorgd dat het herstel me niet overviel.

En toch zijn er een paar dingen die ik heel graag van te voren had willen weten. Van die tips die het herstellen na een keelamandelverwijdering net iets aangenamer kunnen laten verlopen.

Aangezien ikzelf op tientallen sites moest zoeken, besloot ik er zelf een artikel aan te wijden zodat alles mooi gebundeld is.

Hopelijk kan ik hiermee een ieder die deze ingreep nog moet ondergaan een beetje op weg helpen.

tonsillectomie herstel

Wat is een tonsillectomie?

Maar eerst even terug naar de basis: wat is een tonsillectomie? Het is de ziekenhuisterm voor het verwijderen van de keelamandelen.

Je kent ongetwijfeld mensen wiens keelamandelen al op jonge leeftijd zijn weggehaald, maar als je pech hebt (zoals ik!) moet het op volwassen leeftijd.

Het verschil tussen een tonsillectomie als volwassene en als kind kan niet groter zijn. Alleen de inhoudelijke ingreep is namelijk al anders!

Bij kinderen zitten de keelamandelen nog niet zo vast in de keel en kunnen ze in één beweging worden weggeknipt. Niet prettig natuurlijk, en waterijsjes zijn ook zeker nodig naderhand, maar het is niet te vergelijken met het ongemak dat je ervaart als volwassene.

Bij volwassenen zijn de keelamandelen veel meer verweven met het keelweefsel. Oftewel: ze zitten hartstikke vast. Hierdoor kunnen bij volwassenen keelamandelen niet worden weggeknipt maar moeten ze laagje voor laagje worden weg gepeld.

Tijdens mijn herstel heb ik meerdere malen gedacht: waarom was ik niet op jonge leeftijd al aan de beurt?

IMG 5210 kopiëren

Pijn keelamandelen verwijderen

Toen ik mijn KNO-arts vroeg of er dingen waren waar ik rekening mee moest houden na de ingreep had hij één antwoord: ‘Ja, pijn.’ Great.

Nu durf ik wel van mezelf te zeggen dat ik een behoorlijk hoge pijngrens heb en dat ik totaal geen zenuwen kreeg van het vooruitzicht van pijn. Ik zag meer tegen de narcose en de gevolgen daarvan op dan tegen de pijn.

Een tonsillectomie vindt plaats onder algehele narcose, van de ingreep zelf merk je dus niets. Na 30-45 minuten word je wakker op de uitslaapkamer en zodra je goed wakker bent krijg je daar een waterijsje.

Ik zal even dag voor dag het pijngevoel met je langsgaan, zodat je een indicatie krijgt van het verloop. Let wel: dit is natuurlijk wel mijn persoonlijke ervaring. Het herstel verloopt bij iedereen natuurlijk anders.

Dag 1 – dag van de operatie

Ik voelde nul pijn na de operatie, maar ik stond natuurlijk stijf van de pijnstilling en een restje narcose. ’s Avonds zijn er zelfs een paar vriendinnen langsgekomen in het ziekenhuis en ik heb ‘gewoon’ met ze kunnen kletsen. Ok, ik praatte weliswaar wat zachter en praten voelde een beetje gek, maar echt pijn deed het niet.

Omdat mijn keel behoorlijk gezwollen was kreeg ik de paracetamol niet weg, dus die hebben we in het ziekenhuis opgelost in een bekertje water. Dat heb ik eigenlijk het hele herstel zo gehouden!

Ik ging redelijk pijnvrij de nacht in, maar gedurende de nacht nam de pijn wel toe. Met uiteindelijk iedere 10 minuten wakker worden omdat slikken simpelweg pijn ging doen. De nachtzuster gaf me een tramadol en daarna werd het iedere 10 minuten wakker worden nog maar ieder uur wakker worden. Toch een beetje vooruitgang hè.

Dag 2 – op naar huis

De eerste dagen na de ingreep sliep ik bij mijn ouders. In verband met kans op nabloedingen is het niet verstandig om helemaal alleen te zijn namelijk. En heel eerlijk: ik kon ook gewoon niet zoveel. Zo’n ingreep en 30+ uur niet eten hakt er uiteindelijk wel in.

Qua pijn was het goed te doen. Het was even zoeken naar een ritme in het innemen van de pijnstilling, maar toen ik die eenmaal had gevonden was het ok.

Aanwezig, maar niet alles verlammend.

Dag 3 – Dag 5

Dag 3, 4 en 5 waren een beetje van hetzelfde. Ik hield de paracetamol spiegel op pijl en de eerste drie uur na het innemen van de paracetamol ging het best ok. Ongemak met slikken was er wel, maar echt pijn pijn deed het niet.

Het laatste uurtje voor het mogen innemen van de volgende paracetamol was wel pittig. Het voelde als een scherpe pijn die gewoon constant aanwezig was. Met waterijsjes verdoofde ik in dat uur de boel een beetje en dat was te doen.

De nachten werden wel ingewikkeld zo langzaamaan. Ik had standaard een grote fles met koud water naast m’n bed staan en hoewel die mini slokjes wel een beetje verdoofden, was het slapen niet heel comfortabel.

Ook opvallend: door de zwelling in mijn keel kon ik maar op één manier in bed liggen. Op mijn linkerzij was het allemaal prima. Op mijn rechterzij en rug werd mijn keel dichtgeknepen door de zwelling en was ademhalen niet te doen.

Dag 6 – Dag 10 AUW

Wat mij van tevoren werd verteld is dat rond dag 6-8 de korstjes loslaten. Wat niemand echter daarbij vermeldde was dat dát het moment is waarop de echte pijn begint. Mijn hémel wat een ellende.

Zo gemeen ook! Dan heb je de eerste paar dagen goed weten te managen, maar dan begint de échte ellende pas na 5/6 dagen.

Sowieso duurt dat loslaten van de korstjes echt een paar dagen. Ik was er zeker tot dag 11 zoet mee. Die korstjes laten bovendien niet heel soepeltjes los, ze blijven rustig in je keel hangen en dat brandt. Ernstig ook. Ik heb nog nooit glas doorgeslikt, maar als ik het ergens mee moet vergelijken dan voelt het alsof er glasscherven in je keel vastzitten. Niet fijn nee.

Daarbij kan de pijn flink uitstralen naar je kaak en oren. In mijn geval had ik, met name aan één kant, enorme pijn in mijn kaak.

Zoals ik al zei is mijn pijngrens behoorlijk hoog. Maar tegen iedereen zei ik op deze dagen dat ik liever nog een keer zou bevallen van een kind, dan dat ik dit nog een keer moet doormaken.

Ik zeg het maar zoals ik het ervaarde. Het is alles behalve fijn.

En verder?

Op dag 11 was de ergste ellende achter de rug. De meeste korstjes waren losgelaten en ik heb nog een week ‘last’ gehad van milde keelpijn. Een beetje het soort pijn dat je krijgt als je al wekenlang hoest.

Met name in de ochtend was dit vervelend, maar het was in de verste verte niet te vergelijken met de dagen ervoor.

eten na keelamandelen verwijderen

Eten na keelamandelen verwijderen

Dan het stukje eten. Volgens de arts kun je ‘in principe alles gewoon eten’ na de ingreep. Zou in theorie vast kunnen, maar de praktijk is natuurlijk wel anders.

De eerste dagen ging er bij mij niets anders naar binnen dan water en waterijsjes. Ik vond slikken zeer moeizaam en daardoor andere vloeibare producten zoals appelmoes, (plantaardige!) yoghurt of afgekoelde bouillon niet te doen.

Na twee/drie dagen werd die afgekoelde bouillon wel een succes. Fijn om iets hartigs binnen te krijgen. Uiteindelijk lukte het ook om ter vulling een wit bolletje naar binnen te krijgen. Weliswaar compleet gedrenkt in die bouillon zodat het sompig werd, maar daar kun je flink van opkikkeren hoor!

Het was per dag behoorlijk aftasten wat wel lukte en wat niet overigens. Dat ik op dag drie een sompig wit bolletje kon eten, betekende niet dat dit op dag 5 ook lukte. Het eten ging echt met ups & downs.

Achteraf gezien heb ik zeker 1,5 week niets fatsoenlijks kunnen eten. Ik geloof dat ik halverwege de tweede week begon met muizenhapjes brood met kaas, zelfgemaakte (gladde!) soep, zachte peer etc.

Na ruim twee weken kon ik echt alles weer eten. Zij het met enige pijn bij het slikken, maar dat is niet noemenswaardig.

Overigens heb ik tussentijds wel van die maaltijdshakes geprobeerd. Die vullen goed maar helaas konden mijn darmen er niet tegen. Mocht je daar geen problemen mee hebben, is dat ook nog een aanrader.

Die twee weken nauwelijks eten zorgden voor 11(!)kg gewichtsverlies. Nu had (heb) ik behoorlijk wat reserves dus ik vond het vooral mooi meegenomen, maar als je die reserves niet hebt is dat wel iets om rekening mee te houden.

pijn na keelamandelen verwijderen

Dingen die ik van tevoren had willen weten

Een lijstje van dingen die ik heel graag had willen weten zodat ik me erop voor kon bereiden.

  • Tijdens de operatie wordt je mond open gespreid en je tong vastgeklemd. Wist ik niet, maar was achteraf natuurlijk hartstikke logisch. De wondjes en de gezwollen tong die daaruit ontstaan zijn echter wel vervelend.
  • Ik wist niet dat je keel en kaak zó konden opzwellen na een tonsillectomie. Mijn moeder zei op een gegeven moment gekscherend dat het leek alsof ik de bof had. Die zwelling onder m’n kaak was naar. Je voelt je behoorlijk beurs!
  • Dat de eerste dagen dus peanuts zijn vergeleken met het loslaten van de korstjes.
  • Dat het loslaten van de korstjes überhaupt een paar dagen duurt en dat vooral DAT pijnlijk is.

Lifesavers tijdens het herstel

Dingen die enórm hebben geholpen tijdens het herstellen van de tonsillectomie:

  • Bij mijn ouders kunnen slapen. Ik las op sommige websites dat mensen direct weer alleen thuis waren maar dat had me echt heel naar geleken. Ze hadden geen kind aan me want ik lag de eerste dagen vooral in bed, maar het was wel fijn dat er af en toe iemand een ijsje of drinken kwamen brengen.
  • Een coolpack. Echt: KOOP ZO’N DING en leg hem in de koelkast. Op de momenten dat de pijn in mijn keel het ergste was (vooral ’s nachts) legde ik een coolpack op mijn hals en dat werkte zo goed. Ook tegen de zwelling in mijn kaak en later de pijn in mijn kaak werkte het echt heel goed.
  • Paracetamols die goed oplosten in water. Ik weet dat er smelttabletten zijn, maar die kunnen blijven plakken in de wondjes en da’s niet fijn!
  • Waterijsjes ofcourse. En dan met name de goedkoopste vrieslolly’s want die zorgden voor het minste slijm.

Zo, doe met deze informatie wat je wil maar het mag duidelijk zijn dat een tonsillectomie bij volwassenen echt geen pretje is.

Op de vraag of ik het vond tegenvallen: ja en nee. Ja omdat de pijn wel echt pittig was en de lusteloosheid/vermoeidheid die bij het herstel komt kijken echt niet fijn vond. Nee, omdat ik me echt wel had voorbereid en van tevoren wist dat het geen pretje ging zijn.

Maar, om af te sluiten met een positieve noot, het heeft mij wel echt enorm geholpen en daar deed ik het natuurlijk voor!

Join the Conversation

  1. Lieve says:

    Dag Sabine,
    wat een ellende! Mijn amandelen zijn verwijderd toen ik ongeveer 10 jaar was. Ze hadden mij toen getroost met te zeggen “je mag dan zoveel ijsjes eten als je zin hebt’. Leek mij leuk, was het niet!
    Maar als ik nu lees hoe pijnlijk het herstel is op volwassen leeftijd ben ik toch blij dat mij dat bespaard gebleven is.
    Ik hoop dat je inmiddels volledig hersteld bent.

    1. Sabine Author says:

      Ik ben weer helemaal hersteld, dankjewel! En inderdaad, fijn dat je op je 10e al bent geholpen!

  2. Alias says:

    Ik zit nu op dag 5. Pfff wat een pijn. Ik vroeg mij af of jij ook wondjes had bij je tong? Rode bultjes, alsof ze een stukje amandel zijn vergeten?

    1. Nadia says:

      Hoi Alias,
      Ik ben zelf op 25-10 aan de beurt en ben echt doodsbang voor de pijn na de ingreep. Ik vroeg mij af, hoe heb je het uiteindelijk ervaren? Hoe was het uiteindelijk qua pijn, was het te verdragen? En wat heeft je geholpen? De arts zei tegen me dat het te vergelijken is met een heftige amandelontsteking, waar ik al ervaring mee heb, maar ik ben nog steeds zo bang dat het veel en veel erger gaat zijn dan dat :(
      Sterkt in elk geval met het herstel!

    2. Sabine Author says:

      Ja, ik had zeker wondjes op mijn tong. Door de klemmen die zijn gebruikt om je tong vast te houden.

    3. Christa says:

      Hoy, ik ben nu 5 dagen postop en behoorlijk veel last van witte vlekken en bobbels op de tong. Irritant. Ook verschrikkelijk veel last van maag met oprispingen. Is pijnlijker dan de ingreep

  3. Elzemiek says:

    Omg zo herkenbaar jou verhaal, herken mezelf helemaal in jou verhaal, enkel ben ik nu nog maar de 2e dag voorbij. Ik houd mijn hart vast voor de dag 5 en volgend. Ik verneem het van iedereen…. Mijn amandelen waren ook super groot zaten van zichzelf al zo goed als tegen elkaar aan. Dus enorme krater achterin mijn keel…. Heel veel korstjes om los te laten dus fingers crossed, wel blij te vernemen dat je goed hersteld bent. En blij bent dat ze eruit zijn.

    1. Oeh, sterkte met het herstel! Het is inderdaad niet niks maar over een paar maanden zul je blij zijn dat je ze hebt laten weghalen!

  4. Elzemiek van der Molen says:

    Ik heb zelf een blog geschreven mijn verhaal ging dus toch een hele andere kant op als die van jou ik zit nu ook op dag 5. En ben er van overtuigd met de dingen die ik nu weet en opvolg. Je er zo goed als door komt zonder pijn. Ook was ik enorm bang voor de glasscherven die je omschreef. Maar ook daar heb ik vandaag niks van gemerkt mijn korsten begonnen al los te komen vanaf dag 3

    Ik hoop dat mijn blog ook zo openbaar wordt gelezen als die van jou terzijde tijd zou echt heel veel mensen helpen. Want na alle informatie die ik had gelezen was ik onnodig bang gepraat met de juiste tips en tricks kom je er heel makkelijker door heen. True het blijf vervelend. Maar echt wel beter te doen. En eigelijk ook heel logische

    1. Ik denk dat je nog heel even moet afwachten met conclusies trekken hoor. Op dag 5 dacht ik ook dat ik het ergste wel had gehad, maar dat bleek toch net iets anders te lopen.

      1. Marleen says:

        Hoi Sabine, zojuist jouw verhaal gelezen en het is nu dag 8, tijd 5:55 uur. Ik heb overleefd/overnacht op de bank. My GOD, wat een hell! Ik had jouw verhaal precies zo kunnen schrijven. Vandaag was erger dan gisteren. Pijn level 9/10. Ik hoop zó dat ik na deze dag kan zeggen dat de pijn afneemt. Sinds (zondag) dag 6 is het veel meer pijn gaan doen en vandaag is dag 8 aangebroken. Jouw ‘life savers’: “had ik maar beter onderzoek gedaan”, denk ik nu. Geen oplosbare paracetamol, dus steeds de pillen in mijn mond fijn gekauwd. Mega vies. Sinds gister toch in kleine brokjes doorgeslikt in combinatie met een andere pijnstiller vanuit het ziekenhuis. Geen icepack in huis en wil dus ook geen raketjes(die ik weg had ingeslagen), vind ze idd veel slijm geven. Ik stuur mijn vriend morgen naar de supermarkt voor de simpele ijsjes! Heel slim! Oja, en liggen trouwens, 2 kids, van 2 en 5 jaar boven in bed. Zij hebben de eerste 3 nachten bij mijn ouders geslapen, dus net andersom. Maar nu denk ik; hadden we dat deze 3 nachten maar gedaan :) Ik heb via een andere site van de tip iemand gelezen om plastic flesjes te leggen (ik had met appelsap) en te vullen met water en in de vriezer. Dus vannacht ook nog gedaan. Werd net wakker en dacht dat ik met 1 been in het graf stond, dus deze waren prefect als drinkwater en als een zogenaamde icepack, haha. Bedankt voor het delen van jouw! Het loopt uiteindelijk goed af, dus we knokken nog even verder :) Hopelijk kan mijn antwoord andere mensen ook helpen.

      2. Marja says:

        Hoi Sabine,
        Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal, zit nu zelf op dag 11 van mijn herstel… wat helse anderhalve week was dat! Nu gaat het langzaam beter gelukkig.
        Ik heb zelf de eerste week alleen geleefd op ijswater en perenijsjes, omdat ik alle andere ijsjes niet kon verdragen (raketjes waren te pijnlijk omdat ze zo zoet zijn).
        Het icepack vond ik wel een hele fijne tip, heeft erg geholpen bij de keel, kaak- en oorpijn. Dus dank daarvoor!
        Nu op naar volledig herstel en (glas halfvol) wat kilo’s minder ;)

      3. Och, wat fijn dat je het nu dan bijna achter de rug hebt! Dan kun je eindelijk gaan ervaren dat het de moeite waard is geweest.

  5. Youssra says:

    Hoi Sabine, Heel ander verhaal bij mij. Ik hoor van iedereen dat het enorm pijnlijk is maar ik ben nu op dag 5 en de pijn viel voor mijn gevoel reuze mee. Waarschijnlijk is mijn pijngrens hoger, heb ook maar 3 paracetamols gebruikt en ik voelde de korsten al sinds gisteren dag 4 afbreken. Ik heb nog moeite met slikken en veel praten, in het begin was dat echt een ellende, maar veel koud water drinken hielp mij enorm. Een ijsje of twee iedere dag voelde ook heel fijn. Ik hoop dat het snel en pijnloos verder gaat. Ik vind weinig info op Google dus het is altijd fijn om andere mensen de ervaringen te lezen. Ik ben blij dat je goed genezen bent. IK wens iedereen die hetzelfde meemaakt sterkte.

  6. Denise says:

    Dag Sabine,

    Bedankt voor je beschrijving. Ik heb deze operatie echt onderschat. De eerste paar dagen gingen heel goed, alles was opgezwollen, maar niet echt pijnlijk. En inderdaad, vanaf dag 5 – 6, had ik enorme pijn, die uitstraalde naar mijn kaak, oren en dat me nog eens zware hoofdpijn gaf.

    Ik ben echt een levensgenieter, ik eet heel graag. Ik heb 7 dagen lang alleen maar ijs en koude soep gegeten. Ik werd dat zo beu, ik snak nog steeds naar iets hartigs.

    Momenteel ben ik op dag 8, ik ben opgestaan met veel slijm in mijn keel. Ik heb geen zin om het door te slikken, waardoor ik het maar blijf uitspugen. De dokter zegt dat de pijn vanaf nu alleen maar zal dalen. Fingers crossed.

    Ik heb in September mijn heup gebroken. Ze hebben het bot moeten bijeenzetten met een metalen pin. Vergeleken met een amandeloperatie was mijn heupoperatie echt niet pijnlijk.

    Fijn om andere hun ervaringen te mogen lezen, ik voel me al minder alleen ivm de pijn

    1. Och, heftig he. Het niet kunnen eten maakte mij ook lusteloos en een beetje down. Maar het is echt de moeite waard straks. Nog even doorzetten!

  7. Serena says:

    Ik zit nu in nacht 2, ik ga echt bijna van mijn stokkie, ik kan mijn speeksel niet meer doorslikken, niet meer slapen en zelfs water drinken lukt amper nog, als ik het doorslik stroomt er een gedeelte weer terug in mijn mond. Nu ben ik heel bang voor dag 4/5, ik hou dit nu al bijna niet meer vol. Pijnstillers werken per keer dat ik ze neem minder etc …

    1. Oef, veel sterkte gewenst! Hou vol!

    2. Cindy says:

      Herkenbaar… zit nu op dag 2,, maar verga van de pijn als m’n pijnstillers beginnen uit te werken… heb bij voorbaat al oxycodon gekregen van de arts omdat hij zag dat ik in zh al veel pijn had… zie nu al op tegen de rest van de week

      1. Oef, veel succes nog even!

  8. Desiree says:

    Wat ontzettend handig deze blog! Dat betekent dat ik de pijn zeker niet moet onderschatten en ook nog na een dag of 7 of 8 kan optreden… hoe heb je het oplossen van de paracetamol aangepakt? En had je de variant met een smaakje of de reguliere? En wat betreft de tramadol: hoe lang heb je dat mogen gebruiken? Lijkt me handig om in huis te hebben als het ècht niet gaat.. De tip van de icepack/coldpack ga ik zeker meenemen, net als de verschillende ijsjes.

    1. Glas water, paracetamol erin en deze fijnstampen. Net zolang roeren tot hij zo goed als opgelost is en dan z.s.m. drinken. Heb gewoon normale gebruikt, de smaak in je mond is toch al vies dus PCM met een smaakje voegt niet zoveel toe.

      Tramadol mocht geloof ik een aantal dagen tot een week? Kreeg het standaard mee vanuit het ziekenhuis. Ik heb het niet heel lang gebruikt.

  9. Irene says:

    Momenteel op dag 10 na het verwijderen van mijn keelamandelen. Maar ik heb deze blog er een paar keer bijgepakt hoor! Als je alle informatie op internet leest, dan lijkt het alsof je binnen een paar dagen al gewoon kunt eten en je beter voelt. Fijn dat deze blog een beetje de realiteit schetst.

    In het ziekenhuis werd tegen mij gezegd dat ik er 1 week echt wel af zou liggen en uit moest gaan van 2 weken herstel. Je hoort dat aan en denkt, heftig, maar toch ergens kan je de ernst er niet van inschatten. Maar inderdaad, deze pijn is intens! En niet alleen je keel, gewoon alles. Je tong doet pijn, kaken, oren. Je hebt het idee dat je elke minuut moet slikken, maar dat wil je niet want dan zak je weer door de grond. Je hebt honger, maar je kunt niks eten! Zelfs water drinken doet pijn, en stroomde ook bij mij vaak weer terug. En dan nam ik bijna de maximale pijnstilling! 4x paracetamol 1000 mg per dag en 3x diclofenac 50 (plus omeprazol). Had ook tramadol meegekregen vanuit het ziekenhuis, maar heb dit maar een paar keer ingenomen voor het slapen gaan met het idee een goede nacht te kunnen maken (ook dan word je wakker met heftige pijn!). Thuis ook twee kleine kinderen, maar ben heel blij dat ik niet voor ze hoefde te zorgen dankzij man en opa’s en oma’s. Ik had het ook niet gekund. In lag het merendeel van de dag op de bank met een icepack tegen mijn keel. Nu pas sinds dag 9 dat ik mijzelf weer wat beter begin te voelen, ondanks dat ik nog zéér weinig kan eten en slikken pijn doet. Het leek de afgelopen dagen een beetje 1 stap vooruit, 2 achteruit te zijn. Werd de pijn minder en zag je minder korstjes, en dan paar uur later kon ik weer niks! Of er dan weer iets los had gelaten of misschien te snel los had gelaten, ik weet het niet. Maar de volgende dag kon ik dan weer korstjes erbij zien. Ellende… Maar de pijnstilling heb ik al verminderd, dus dat is een goed teken. Ik kan weer op meerdere manieren en mijn hoofd bewegen zonder teveel pijn, dus dat is ook vooruitgang. En dat eten komt hopelijk snel weer, want ondertussen heb ik zin in letterlijk alles!

    Mijn tips (als iemand er wat aan heeft): koop meerdere icepacks en leg ze in de vriezer. Zo heb je altijd een koude. Daarnaast vond ik perenijsjes het fijnste voor mijn keel (raketjes en knijpijsjes kreeg ik ook niet weg). Alpro vla heb ik gegeten en op een gegeven moment zachte burrata. Bouillon voor het flauwe gevoel, omdat je zo weinig kunt eten. Heb je tenminste nog een beetje kracht in je benen. En het flesje uit de vriezer voor ‘s nachts inderdaad.

    Sabine, jij bedankt voor het opschrijven van je verhaal. Zo te zien heb je er al veel mensen mee geholpen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
© 2011-2023 OhMyFoodness. Zowel beeld als tekst mogen nooit zonder toestemming worden overgenomen.
Close