Een boek maken: zo gaat dat!

129

Zoals jullie een paar weken geleden hebben kunnen lezen zijn we op dit moment weer druk bezig met het maken van een nieuw kookboek. Volgend voorjaar ligt ‘Reishonger’ in de winkels: een boek bómvol heerlijke (internationale) recepten, gecombineerd met mijn reisverhalen, -ervaringen en -foto’s. Toen ik in maart 2015 het contract tekende voor mijn eerste boek had ik geen flauw idee wat me te wachten stond. Ik mag dan wel lekker comfortabel op het internet aanwezig zijn en daar mijn werk doen, maar een boek maken is wel even iets heel anders. Omdat ik me kan voorstellen dat jullie ook geen flauw idee hebben hoe het maken van zo’n kookboek in z’n werk gaat, leek het me leuk om aan de hand van de weg die ik heb afgelegd tot het Guilty Pleasures Kookboek in de winkels lag, te vertellen hoe het maken van een kookboek nou in z’n werk gaat. Een soort van kijkje achter de schermen dus, wanneer OMF voor een keertje offline gaat.

Februari/maart 2015 – De aftrap

De eerste maanden van het kookboekproces bestonden voornamelijk uit het schrijven van een boekenplan, het laten goedkeuren daarvan en het tekenen van het contract. In het boekplan beschrijf je als auteur het hele concept en idee van je boek. In het plan van het Guilty Pleasures Kookboek stond bijvoorbeeld de opzet van de achterflaptekst, wat steekwoorden, mijn ideeën die ik had bij de cover maar ook een moodboard voor de vormgeving in het boek. Ook stond er alvast een deel van de inhoudsopgave bij en ideeën die ik had bij de hoofdstuktitels. Al ver voordat het contract werd getekend en het nieuws over het boek naar buiten werd gebracht, was ik al met het plan bezig. Ook bij Reishonger werkte ik al zeker een week of vijf/zes aan het boekplan, de inhoudsopgave en de moodboards voordat we het nieuws naar buiten brachten.

Het contract tekende ik uiteindelijk begin maart; vanaf toen ben ik aan de slag gegaan met het uitschrijven, bedenken en maken van de recepten.

Maart t/m juni 2015 – Produceren!

De maanden maart tot en met juni bestonden voornamelijk uit produceren. Ik bedacht en schreef de recepten uit, maakte ze en fotografeerde ze. Aangezien ik de fotografie voor het Guilty Pleasures Kookboek zelf deed, bewerkte ik alle foto’s ook zelf. Sommige recepten moesten herhaaldelijk opnieuw worden gemaakt omdat ze net niet goed genoeg waren, of ze moesten opnieuw worden gemaakt omdat de foto niet goed genoeg was. Hoort erbij!

Daarnaast maakten we in deze periode ook een plank, een overzicht van alle pagina’s in het boek en wat er op welke pagina’s komt te staan. Wat is de volgorde van de hoofdstukken, hoe komen de spreads eruit te zien, hoeveel pagina’s wijden we aan de inleiding en de receptenindex etc. Dit vond ik de eerste keer erg lastig! Bij het maken van een plank word je gedwongen tot in detail over de opbouw van je boek na te denken en dat is lastig als hetgeen je nu hebt bestaat uit los beeld en stukken tekst.

Afspraken met de uitgever, vormgever en coverfotografe vonden ook geregeld plaats in deze maanden. Hoe gaan we de vormgeving aanpakken, zijn de proefpagina’s die de vormgeefster heeft gemaakt goed, wat komt er op de cover, wat is de stijl die we willen hanteren, wat moet er in de aanbiedingsfolder van de uitgever komen te staan etc. Over letterlijk alles moe(s)t worden nagedacht.

TADAAAAAAAA! De cover van mijn Guilty Pleasures Kookboek 😁

Een foto die is geplaatst door sabine_koning (@ohmyfoodnessnl) op

Mei 2015 – Covershoot

In de productiemaanden moest de covershoot van het boek ook worden ingepland. De cover van het boek moet bij mijn uitgever al ver van tevoren bekend zijn omdat deze wordt meegenomen in de aanbiedingsfolder. Op basis van deze folder beslissen de eerste boekhandelaren of ze jouw boek willen inkopen. Mijn boek stond gepland voor november 2015, de covershoot was dus al in mei en een aantal weken later was de cover bekend.

Juli/augustus 2015 – Manuscript + correcties

En dan komt er een moment dat de deadline voor het inleveren van het manuscript dichterbij komt. Dat betekent dus dat alle foto’s klaar moeten zijn en alle tekst moet zijn geschreven. Als de hele buts is opgestuurd heb je een paar dagen ‘rust’. Dan komen de eerste correcties terug. Eerst gaat de uitgever door het volledige manuscript. De correcties moeten worden doorgenomen en worden aangepast. Versie nummer 1.2 gaat terug naar de uitgever.

Dan gaat er nog een corrector overheen en wordt het hele riedeltje weer herhaald. Ik meen me te herinneren dat die hele correctieproces zo’n 3 – 4 weken heeft geduurd. En dan hebben we het alleen over de teksten he!

Zodra het manuscript helemaal is goedgekeurd en naar wens is, gaat het hele pakket inclusief alle foto’s naar de vormgever. Zij gaat vervolgens aan de slag met het daadwerkelijk in elkaar zetten van het boek. Compleet met alle illustraties, gekozen fonts etc. Aangezien voor mij toen het meeste werk was gedaan, was het voor mij tijd om op vakantie te gaan haha!

September 2015 – Final checks

In de afgelopen weken heb ik mijn boek zo’n vijf keer teruggekregen. Proefpagina’s, correcties, een kaal manuscript etc. In september kwam uiteindelijk de proefdruk binnen. Per mail kreeg ik het gehele boek opgemaakt toegestuurd. Bi-zar! Ik heb er toen zelf voor gekozen om hem te laten afdrukken zodat ik iets meer een idee kreeg van de daadwerkelijke opbouw en vormgeving.

Uiteraard was die proefdruk óók nog een correctieronde. Staan er illustraties in die niet helemaal matchen met mijn idee, is er tekst weggevallen, klopt alles wel, zijn de spreads naar wens, moeten foto’s nog iets anders worden uitgesneden?

Het hele pakket ging met mijn op- en aanmerkingen weer terug naar de vormgever en daarna, daarna mocht ‘ie ein-de-lijk naar de drukker. En dan begint het lange wachten…

Oktober 2015 – Daar is ‘ie dan!

En toen, na maanden werken en een paar weken wachten was ‘ie EINDELIJK daar: het Guilty Pleasures Kookboek. De officiële lanceringsdatum was 5 november 2015 maar ik had het boek een week/anderhalf van te voren al in handen. En dat gevoel is zó idioot. Dagelijks kijk ik naar mijn foodfoto’s en uitgewerkte recepten op OhMyFoodness.nl, maar je eigen foto’s en teksten in een hardcover boek terugzien, wooaah.

Dat was ‘em zo’n beetje. Kort samengevat dan want hoewel ik dit artikel in een uur à anderhalf heb geschreven, kost het maken van een kookboek dus een paar maanden. Daarnaast organiseerde ik in de laatste maanden natuurlijk ook het lanceringsfeestje en waren we druk bezig aan de PR. Het is namelijk wel fijn als er een beetje reclame wordt gemaakt voor je boek! Al bij al duurde het hele boekproces voor mij vanaf het allereerste begin tot de laatste signeersessie zo’n 10 maanden.

Bij het maken van Reishonger zijn we iets vroeger begonnen met produceren dus er is iets meer rust, minder haast en meer tijd om alles écht grondig te doen. En dat doen we! Per week maak ik een stuk of vijf gerechten die we ook fotograferen en de covershoot vindt begin september plaats in Barcelona, waaaah!

Hopelijk vonden jullie dit kijkje achter de schermen in ieder geval leuk om te zien.

Mijn Guilty Pleasures Kookboek is nog steeds te bestellen, op Reishonger moeten jullie nog even wachten.

Join the Conversation

  1. Agnes says:

    Heerlijk boek, ik kook er vaak uit

  2. Zo ontzettend gaaf dat jij je eigen boek hbt gemaakt. Ik was toen 1 van de gelukkigen die het boek van jou heeft gewonnen. Ik ben er super blij mee! Wat een werk zit er in het maken van een boek. Maar ja, alles voor het fantastische eindproduct!

  3. Wat leuk om te lezen! Het maken van een kookboek lijkt me heel leuk, maar ook veel werk. Dat blijkt ook wel uit je artikel. Wel goed dat er zoveel correcties overheen gaan. Ik merk bij veel ‘blogboeken’ dat die toch een beetje gehaast zijn geschreven, en ze vaak vol fouten staan. Dat het minder om het boek gaat, meer vooral de blogger wordt gebruikt voor de verkoopcijfers ofzo.

    Ben heel benieuwd naar je tweede boek, vind het onderwerp erg leuk!

  4. Supergaaf!
    Wat ik me altijd afvraag… Jij maakt zoveel recepten thuis voor je blog en je boeken, dat kun je toch nooit allemaal zelf / met je vriend / met je buren opeten? Ik stel me echt voor dat er zo’n leger daklozen in je achtertuin zit, die dan allemaal ook eens kunnen genieten van fatsoenlijk lekker eten ;)

    1. Haha, geen leger daklozen hier in de tuin. Tim neemt alle (snack/lunch)dingen altijd mee naar zijn werk. Gerechten die we kunnen eten als avondeten gebruiken we daarvoor, Vivian neemt nog wel eens wat mee na een boekshoot en we vriezen het een en ander in.

  5. Marlies & Co says:

    Super nog een geweldig kookboek van je! Hier kijkt de hele familie mee en zelfs Puk van 3 wijst aan wat er gemaakt moet worden.

    ik kijk er naar uit wanneer hij besteld kan worden.

    heel veel succes en plezier.

  6. Wat leuk om te lezen! Leuk om te zien wat er eigenlijk allemaal gedaan moet worden :) Lijkt me wel erg gaaf om een eigen boek te hebben!

  7. Leuk om te lezen hoe dat nou in zijn werk gaat. Had al zo’n vermoeden dat het flink wat werk is :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
© 2011-2020 OhMyFoodness. Zowel beeld als tekst mogen nooit zonder toestemming worden overgenomen.
Close